ANIJA E FËMIJËRISË
Më shkrepi një shkëndijë,
larg më çoi - në fëmijëri;
një krande e thatë ç'mu kujtua -
anija e parë ishte për mua.
E hidhja mbi ujë, në jaz,
pastaj i vihesha pas.
Bënim rrugëtim të gjatë,
me anijen - krande të thatë;
rrëzohesha, gërvishtja fytyrë -
vetëm ajo të lëvizte e lirë!
Anijen - krande kur e kujtoj,
me çmim të lartë e vlerësoj;
me asnjë jaht se kisha ndërruar -
si në fëmijëri, ta kisha në duar!
FLOKË XHUFKA-XHUFKA
Fëmijët janë pilivesa
me flatra pa ngjyra;
i rrit dielli, i rrit vesa -
kanë shumë dëshira.
Kanë shpirt fluturash,
flokë xhufka-xhufka;
janë reçel frutash,
me çamçakëza - pufka.
Për NATO gjë nuk dinë,
as për Hagë dhe gjykata;
lozin nëpër parqe,
me akullore e çokollata.
Keine Kommentare:
Kommentar veröffentlichen