Dienstag, 9. April 2019

Lule nga kopshti i poetit Avdush Canaj

Avdush Canaj

DIKUSH TROKET

Te dera e vargut
dikush troket.
Dikush.
Ngritem
sh
p
e
j
t,
si zog larush
të shoh befasinë.
Sytë e gonxhes
buzëqeshin:
Erdha
ta ylberoj poezinë.



NGA ËNDRRA E ZOGUT

Kur dielli fle
pas malit 
me pëllumba e kumri,
te lumi shkon shelgu,
lanë flokët prej gjethesh,
si unë,
si ti.
Yjet s`presin,
përdore me hënën zbresin,
i kanë punët e lehta,
fët e fët balluket
ia bëjnë me gërsheta!
Zogu i mollës me kitarë 
nga ëndrra e ka parë ,
në qepallë të ditës
i thotë pa mahi:
Ku ke qenë mbrëmë e di,
mirë e di për fije!
S`marr nëpër gojë,
jam zog ilirie.
Diçka than dhe qukapikët,
shelgut
i qeshën qerpikët!



E DI NJË VETËSHËRBIM

E di një vetëshërbim
me fustane fluturash,
këpucë mollëkuqesh,
këmisha të kanjushave,
me xhinse manushaqesh…
Kur dielli vë kapelën
hapet derë e tij.
Vajzukët mund të blejnë
vetëm me përqafime.
Adresa: 
Vizatimi i Aries.



SHTËPIA ME PUTHJE

Kur marr notë të shkëlqyer në fletore
Fustanet e haresë veshin lulet
Dielli me kapelën mbi sy
Dirigjent në korin e pemëve
Nëna-hënë e qeshur
Faqet m`i kuqëlon me puthje
Një zog i vogël i cicërinë babit në vetull:
Ky fëmijë do t`bëhet dikushi
Nota e shkëlqyer kur vjen në fletore
Shtëpia mbushet me përqafime
FATI
Është fat të jesh flutur
me cantë në krah 
e mësuese ta kesh pranverën.
Edhe ta takosh poetin është fat,
fiton një libër
me vargje të karamelta!
Fat është t`ia dhurosh
buzëqeshjen tënde prej lulesh.
Deri në shtëpi fluturon
me krahët e lumturisë.
Kur hap faqet në ballkon,
në sofrën e vargjeve
ulen kumritë,
mjaltin nëpër hoje rimash
e shijojnë
bashkë me ty.
Fat i madh është ky.



NGA BUZËQESHJA E NËNËS

Pranvera s`vjen nga larg
me tren.
Nga buzëqeshja e nënës
pranvera vjen!
Qiellit të kaltër pa asnjë re
Zogj e flutura na ka ne.
Zogj e flutura.



FLUTURA E ËNDRRËS

Gërshetat
m`i lidhën kallinjtë e grurit,
ylberi 
ma fali këmishën e luleve,
fustanin e puhisë
ma qepi dielli,
sandalet
dhuratë nga zambaku!
U bëra flutur e ëndrrës
në çdo varg të verës.



NË NJË BANKË ME TY

Edhe me farmerka të grisura reje,
edhe me gjysmë këmishë hëne, 
edhe me një atlete lepuri 
e një sandale future,
je e bukur.
Jam lumturia
me një bankë me ty.
Shkruani një mesazh ...

Montag, 18. März 2019

Poezi për fëmijë nga Shefqet Dibrani


FLAMURIT

Ty që valove
rrebesheve me stuhi,
ty që flakërove
luftërave.

Ty që valove
n’dasma, gëzime,
ty që vallëzove
në përurime...

Ty që valëvitësh
mbi shkolla e shtëpi,
n’ty shohim madhëri
edhe shenjtëri.

Ty që valove
mbi kokat e t’parëve,
ty që trishtove
hordhi t’barbarëve...

Ty që shpalove
ëndërrën për liri,
ty o Flamur
dhuratë – këtë pozi.



SHPATA E SKËNDERBEUT

Shpatë e kryeparit
qe armë kryesore
në kohëra t’përgjakura
deri në fitore.

Me të Skënderbeu
osmanët dërmoi shumë,
atë e kishte nënkresë
kur bënte një sy gjumë.

Kaloi kohëra e pushtetarë,
shpata mori udhë të gjatë,
në muzeum, në vjenë e gjen
sikur rri me Skënderbenë.

Qëndron shpata me përkrenare
shkëndijë për lashtësinë,
për luftërat mbi tiranë
nga fisi që gjallëron. 



SHQIPËRI VENDI IM

Nënë Shqipëri - vendi im,
më bën djalë që s'plaket kurrë,
më jep zemër, më bën trim
forcë më jep, më bën burrë.

N'gadishullin e trazuar
je lis me degë të gjata,
rri pa thyer, pa përcëlluar
nga rrufeja e shtërngata.

Kokën lart, imja Shqipëri,
ballëndritur, paç bekime :
paç shëndet e lumturi
mos mek shpresën, këngën time.



SHTIGJE

Kuvendon mali me mal
me kokat lart në re,
të lumtur e të ndritur
për çdo ngjarje të re.

Fusha i buzëqesh fushës,
ara i buzëqesh erës,
me gazin e vogëlushes
shtigjeve të abetares.



NATË NË VENDLINDJE

Nata bie dhe mbulon gjurmët e ditës
hëna tretet dalëngadalë,
e xixëllonjat fërfërijnë
me të hollat fustanella.

Dikur vonë
dritë e hënës zë e meket
ndonjë hut e lakuriq
territ heshtjen seç ia thyejnë.

Nëpër dritare feksojnë dritat
nëpër dhomëza fëmijët përkëdhelën,
dashuri e prindërve hap portat
e ëndrrave që do të vijnë.

Dritat fikën një nga një
si ç’rëndon gjumi n’qepalla,
e fenerët xixëllonjave
tej mali hënën përcjellin.

Pesë minuta gjumë n’vendlindje
sa një vit i tërë n’kurbet,
atje ndjen joshje jete
ndaj nata është si askund tjetër.



TËBANA IME

Në një faqe mali
gjendet tëbana ime,
në bjeshkën e shtrenjtë
si rubin n’kujtime. 

Tëbanë e vogël fare
që s’ka shumë bukuri,
po n’derë, oxhak, n’dritare
ka shumë dashuri.

Me fier ka çatinë
e muret me purteka,
tym i saj kaltërinë
e puth përmbi kleka. 



LUMI 

Është udhëtar i nisur
nga e bjeshkës gushë,
me valët stolisur
deri poshtë në fushë.

Nga qyteti në fshat
nga fshati në qytet,
udhëtar i palodhur
pa përtesë rrëshqet.



LIQENI

Në Batllavën e vjetër
Pendë ngritën një herë,
Lumenjve t’Gollakut
U vunë frerë.

Çdo lumi i thanë :
- mjaft ke bredhë,
tani e tutje
do kesh tjetër rrjedhë!



UDHË E MBARË

Një shirit i zi
Shtrihet mes luginës,
Mes kodrash vazhdon
Dhe përmes lëndinës.

Dy binarë të pafund
njësoj të larguar,
kufi s’kanë askund
për t’u bashkuar.

Mbi ta  lokomotiva
rëndë trokëllin,
dhe fyelli i saj
me mall fishkëllon.

Me muaj, ditë e orë
hiq pa bërë bisht,
udhëtarë, nxënës, punëtorë
bart rregullisht.

Para stacionit
këta dy binarë 
botën e lidhin
me: Udhë e mbarë! 

Me tren udhëtojnë 
dhe hipin e zbresin,  
me zhurmë gjallërojnë
mbrëmjen dhe mëngjesin.

Ky tren i dëshirave
n’mot t’mirë, po dhe me erë
asnjëri pa pyetur
e merr, e sjell çdo herë.



HËNA

Kur bie muzgu i parë
fytyrë e hënës si pogaçe ndrin:
herë fytyrëplote, herë si drapër
hëna stolis gjithësinë.

Pa hënë s’do kish bukuri
Në verë, vjeshtë, dimër e behar,
Ajo terrin e zhdavarit
Dritë bën sa mijëra fanarë.



XIXËLLONJA

Xixëllonjë ti moj fenere,
jep sinjale në fillim vere;
dhe heq valle me kunadhe
skaj arave, nëpër livadhe

Xixëllonja xixëllinë, 
me fëmijët heq valle,
duart e njoma e arrijnë
pastaj u ndrit nëpër balle.



TRUMCAKU

Vera kaloi dhe vapa
iku vjeshta plot me shi,
sakaq dimri ia çatisi
me dëborë dhe me stuhi

Nga fërfëllizë e dëborës
të gjithë mbyllen si nën dry,
thuajse nuk do kush dimrin
ta shohë fare me sy...

Nga fërshëllimat e acarit
mbi pullaz pranë oxhakut,
dhembshëm dëgjohet në të rrallë
zë i ndrojtur i trumcakut. 

Është uritur i gjori
tëmotjet bora ka mbuluar,
dhe rrugët e fluturimit 
dimri ia ka ngatërruar.

Ciu, ciu, ciu
trumcaku cicëron
miqtë e tij dhe thërrimet
kështu pareshtur kërkon.

Sa hapet derë e shtëpisë
apo n’ahur dikush shkon,
trumcaku më flatër mpirë
atë ngathtë e shoqëron.

Një ditë me acar
me borën gjithkah shtruar,
e ftova trumcakun
bashkë për të drekuar.

Shpejt ai ma kuptoi dëshirën
afër sofrës erdh e u ndal,
sa çukiste thërrime buke
mua më bëhej zemra mal.

Sa mbushi gushën me bukë
lëvizte kokën si xhan,
sikur më tha faleminderit
e u katrith në tavan. 

Nga një kënd i dhomës n’tjetrin
herë n’dritare, mbi tavolinë,
me hare ai bredhërinte
gjithë gaz mbushi shtëpinë 

Mirëpo, me t’u hapur dera
cicëriu nja dy-tri herë,
sikur na tha lamtumirë
iku, fluturoi në erë...
___
Nga libri: "Qershia e pikëlluar".

Donnerstag, 14. März 2019

Rrahim Sadiku: PRANVERË MBI ATDHE

Rrahim Sadiku

VJEN PRANVERA NË DITË VERE

Ej, pranvera shpejt u bind
Tё lulёzojё gjithё Malin Pind,
Pёr t’u hapur tёrё madhёshti,
Tek vёrshon mbi Çamёri,
E bleruar, nё pikё tё ditёs,
Pёrshёndet nga Majё e Çikёs
Thonё e panё dhe nё Korab,
Tёrё Pollogut u pёrhap,
Vetёtimё hapin e mbajti
Mbi Tiranё, te Mali Dajti,
E uruan gjithё Mallakastra, 
Lugina e Vjosёs e Gjirokastra,
Shumё pranverё erdhi nё Shkodёr,
Mu nё Vuthaj hapi votёr,
Mandej doli shkurt e trup
Nё Prishtinё e pёrmbi Shkup,
Mori dukje shumё tё mirё
Duke bleruar nё Manastir,
Pёrmbi Ohёr e nё Strugё
Gjithё tё mirave u hapi rrugё,
Kёmbёkryq u shtrua nё Drilon…
Kudo Shqipёrisё, Atdheut tonё!

14 mars 2019

Donnerstag, 29. November 2018

Faruk Tasholli - Ku bie Shpella e Gadimës

Faruk TASHOLLI
(Fragmnt i një poeme për femijë)

Ju më thoni: Tash të nisemi
Bashkë të vemi në Gadime,
Ku nën kodër zë vend Shpella
Ndërsa jashtë vendlindja ime.

Nëse dukem i lazdruar
Mos më shihni me habi,
Unë aty nuk jam i rritur
Unë aty mbetem fëmijë.

Mbetem fëmijë e dua të jem
Si kam qenë moti, dikur,
Ku me këmbë a me duar
Kam prek gati në çdo gur.

Ja sa afër është Gadimja
Pak minuta nga Prishtina,
Nëpër Rrafshin e Kosovës
Si mbi det shket makina.

Po nuk morëm kthesën majtas
Ku tabela jep drejtimin,
Për një orë e prekim Shkupin
Tutje Strugën bashkë me Drinin.

2.

Ja këtu pranë këtij lumthi
Kishte krejt tjera shtëpi,
Ca dykatëshe ca përdhese
Ca me kashtë mbi çati.

Kishte qen e kishte mace
Si mund të ketë edhe tash,
Po unë kisha një qen t’bukur
Që e kish emrin Larash.

Kur them “qen” ju hapni sytë
Thellë më shihni me habi:
Ai më vinte gjithmonë pas
Herë në lojë, herë në shëti.

Kur Larashin kisha afër
Unë dyfish bëhesha trim,
Merrja krah ta shëtis botën
Tutje larg katundit tim.

Sa herë thirrja unë Larashin
Ngriste vesh e dridhte bisht,
Veç t’i thosha – e sulmonte
Po t’më prekte kush me gisht.

Por një ditë në fund të dimrit
Unë keq mbeta pa Larashin,
Iku, humbi, pa një gjurmë
Kushedi kah mori marshin?!

Dikush tha se e ka parë
Te therrtorja në Ferizaj,
Nuk besoja që nuk kthehet
Po ta prekte botën në skaj.

Si ta lente pa dëgjuar:
- Kut-kut-kut!, thirrjen time,
Kur të dy bashkë u rritëm
Me bukë gruri në Gadime.´

Oh, Larashi kurrë s’u kthye
As në fushë as te vatra,
Mua n’zemër ma la dhembjen
Me atë ikje me të katra.

3.

Ja këtu pranë këtij lumi
Kishte krejt tjera shtëpi,
Ca dykatëshe ca përdhese
Ndonjë me kashtë mbi çati.

Kishte krejt njerëz të tjerë
Që atëherë u thoshim pleq,
Por të gjithë ikën pas kodrës
Nuk janë më, sa më vjen keq.

Bëhej dasmë e vinin miq
Por jo si tash me makina,
Ca me tren ca me kuaj
Që nga Shkupi e Prishtina.

Në shtëpinë ku dasma bëhej
Dridhte xhamat një tupan,
Tek i binte: Bum-bum-bum!
Tupanxhiu me emrin Tan.

Tani kishte trup të vogël
E tupani dukej i madh,
Si me buton çonte valltarët
Të kërcenin në livadh.

Dienstag, 27. Februar 2018

Një libër, një përvjetor...


    Rizah Sheqiri

    NJË LIBËR, NJË PËRVEJTOR
    DHE SHUMË KUJTIME…

    Një shkrim, në shenjë falenderimi, për të gjithë ata që me respektin, mirësinë, miqësinë, bujarinë dhe mikëpritjen e tyre ma begatuan jetën me shumë kujtime të këndëshme dhe të paharruara.
    ( Rizah Sheqiri)
    ...

    "Kujt i buzëqeshin lulet" një libër imi për fëmijë i botuar nga "Toena" në Tiranë tash e 20 vjet më parë.
    Po... Ky libër i botuar 20 vjet më parë... më solli ndërmend se edhe botimi i një libri si ky mund të quhet përvjetor shumë i rëndësishëm ... Përvjetor i cili qoftë edhe për asgjë tjetër shumë i rëndësishëm për mua për faktin se më solli ndërmend shumë kujtime...


    20 vjet më parë, më 1998, doli nga shtypi në Tiranë libri im me poezi për fëmijë "Kujt i buzëqeshin lulet" botuar nga Shtëpa Botuese "Toena". Me të ndjerët; Odhise Grillon redaktor dhe Gani Xhafollin recensent.
    Kopertina është realizuar nga unë, ndërsa vajza në foto është Yllka kur ka qenë vetëm 4,5 vjet. Një foto e bërë nga unë në qytetin jugor të Suedisë, në Ystad, 5-6 vite para se të botohej libri.


    Miqë të mi, dua ta ndaj me ju disa kujtime nga kjo kohë, por në fillim po ju them vetëm edhe një fakt; sot krejt rastësisht e mora në dorë këtë libër i cili më kujtoi para së gjithash një mik timin, të madhin e lerave shqipe për fëmijë z. Odhise Grillon, i cili gjatë një jave sa qëndruam atje më mori edhe në shtëpinë e tij.
    Pra, ky libër i imi, sot ma solli në kujtesë të ndjerin Odhise Grillon, bisedat e shumta për letërsinë për fëmijë, për shkrimtarë e për krijues e për libra, por është e pa harruar në kujtesën time edhe mikëpritja e tij, bujaria e një njeriu me zemër të madhe, dashamirësia dhe respekti që tregoi ndaj meje dhe ndaj kolegëve të mi nga Suedia. Ky libër ma solli në kujtesë edhe takimin tonë të parë me të në Tiranë Ai ishte takimi ynë iparë , por t'i them se me Odhisen njihesha që nga bankat e shkollës kur kisha lexuar poemat e tij për fëmijë, ato libra bqë me paratë e kursyera i bleja me dashuri tek Xha Limani para Teatrit, ato libra për të cilat kisha bërë edhe ndojnë recension tek "Rilindja për fëmijë" të cilën e drejtonte poashtu një mik i cmuar e shkrimtar i madh Ymer Shkreli. Nga migrimi im në Suedi unë kisha mbajtur edhe kontakte të rregullta bashkëpunimi e letërkëmbimi me Odhisenë… Eh... Ky libër më rikujtoi edhe të ndjerin Gani Xhafolli që ishte recensent i librit. Por më kujtoj edhe mikpritjen e bujarinë e madhe të Familjes së respektuar e të dashur Toci (Fatmirit dhe Irenës) të cilët ishin bërë shtëpia jonë e dytë me përkrahjen dhe me mikpritjen e treguar ndaj nesh nga Suedia... janë të paharruara edhe takimet me miq e dashamirë të letrave në Tiranë të cilët i njihnim por vetëm përmes veprave të tyre. Gjatë kësaj Kohe vizituam edhe lidhjen e shkrimtarëve Takuma Xh.Spahiun, D. Agollin e shumë të tjerë... Pastaj Institutin e Historisë dhe atje e takuam Marenglen Verlin. Në Tiranë takuam dhe u njohëm e u bëm miqë të pandarë edhe me shumë krijues e shkrimtar si Dr.Gjevat Lloshin, të ndjerin Riza Lahin, e shumë e shumë të tjerë... Më kujtohet edhe pjesëmarrja jonë në një demostratë për Kosovën në sheshin Skenderbeu... takimi në redaksinë e Rilindjes në Tiranë me miqët tonë Ramadan Musliun e Skënder Zogajn... E shumë e shumë takime e aktivitete tjera kulturore e letrare... Të dashur miq e shuihni edhe nga ky shkrim se sikur paskam pasur nevojë shpirtrore të ulem dhe t'i shkruaj e t'i ndaj me ju këto kujtime...
    Po. Sikur është e thënë dhe e shkruar që librat , qoftë edhe ata për fëmijë si ky libri im, edhe me lindjen e tyre e ringjallin për ta ruajtur kujtesën… Kujtesën që vitet përherë kërcnohen ta mbulojnë me pluhurin e harresës…
    Krejt rastësisht e pashë edhe vitin e botimit 1998 të këtij libri. Edhe unë u shtanga nga habia: 20 vjet më parë!!! S'e besova dhe nuk desha as ta besoj se që nga atëherë ka ikur kaq shumë kohë, por... Ne po p ......,
    s'ma zuri goja këtë fjalë prandej po them që ne po ripërtihemi e vitet po kalojnë... Miku im Ramadan Reshitaj me komentimin tij më rikujtoi edhe një moment shumë të rëndësishëm interesant nga qëndrimi ynë në Tiranë në vitin 1998 dhe pikërisht ditën kur doli nga shtypi ky libër i imi. 
    Falemnderit Miku im Ramadan Reshitaj për komentimin dhe fjalët tuaja në facebook!...
    Po miku Ramadan, është e vërtetë që atje ishim bashkë edhe me Dr M.Shatrin dhe me Dr. H.Abazin. Dhe për më tepër, më kujtohet, ishim bashkë edhe në Akademinë e Shkencave të Shqipërisë, ku folëm për Librin "Kosova në Luftën e dytë botërore" të mikut tonë të respektuar e të dashur Dr. M Shatrit. Pikërisht në promovimin që Dr. Shatrit dhe librit të tij iu bë atje... Për librin në evendimentin organizuar në Akademi folëm edhe unë që kisha shkruar pasthënjen e librit të Dr. Shatrit, foli edhe miku ynë H.Abazi, folën edhe shumë emra nga më eminentët nga Akademia e Shqipërisë. Akademia e Shkencave të Shqipërisë ishte edhe organizatore e këtij promovimi madhështor që iu bë mikut tonë M. Shatri dhe librit të tij. Nder që iu bë jo vetëm atij por edhe neve edhe gjithë Kosovës...
    Po,po. Bashkë ishim edhe në takimin tonë me të ndjerin Odhise Grillon e bashkë me ne ishin edhe shumë miqë të tjerë e personalitete të shquara të kulturës e të letërsisë kur Odhise nxori nga canta e tij edhe një kopertinë të këtij libri që e kishte marrë në shtypshkronjë të ma bëj si dhuratë të befasisë sepse unë ende nuk dija asgjë për botimin e librit. U gëzova e u befasova shumë.
    U gëzova unë e u gëzuam të gjithë bashkë.
    Ishte befasi e këndëshme për mua për Juve po edhe për gjithë miqtë tanë. 
    Kam përshtypje se ishte kohë tjetër ajo kohë...
    Nëse për asgjë tjetër ne ju gëzoheshim shumë më shumë sukseseve dhe të arriturave të miqëve... dhe sa për ta ilustruar këtë shkaku që ishim në Tiranë ishte i tillë. I gëzoheshim shumë promovimnit të librit të një mikut tonë nga Suedia…
    Ishim të gëzuar shumë për sukseset e njëri-tjetrit, e poashtu ishim edhe shumë krenar me të arriturat dhe me sukseset e njëri-tjetrit. Gjë që duhet ta ruajmë ta forcojmë e ta përcjellim tek pasardhësit tanë edhe më shumë...

    Uddevalla, 6.2.2018

    Rizah Sheqiri



Donnerstag, 22. Februar 2018

Ymrije Beqiri vjersha për fëmijë

Ymrije Beqiri
Për ty baba 

Kur isha e vogël ti në prehër më mbaje,
T’u hidhja në përqafim e sytë nga unë si ndaje. 
Në vend të vajzës ti më quaje djalë,
Babë, të ëmbla ishin ku mi thoje ato fjalë!

E unë si e vogël të përqafoja pa mbarim,
E s’heshtja aspak përmallohesha me atë gëzim. 
Sa e lumtur jam baba kur ta dëgjoj atë zë
Një ditë që s’të shohë vendi askund s’më nxë. 

Unë ty babai im çdo herë të mbaj në zemër,
Sa e lumtur ndihem kur më thërret në emër.
Askund në botë emër më të bukur nuk ka,
Sesa kur të thërras ty në emër – BABA.


Qyteti im

Në atë lagje, në atë qytet,
Këtu jetoj unë me gëzim,
Edhe jeta këtu është më ndryshe,
Në Vushtrri, në qytetin tim!


Kopshti i fëmijëve

Aromë lulesh të bukura,
Vije n ‘kopsht për mrekulli,
Si xixëllonja vere lozin,
Si engjëj ata fëmijë.

Sa mbledhin lule,
E ca lozin me lodra,
Zemra t ‘gëzohet kur t’i sheh,
Të gjithë si vëllezër dhe motra.

Të buzëqeshur e të gëzuar,
Ecin pa përtesë,
Me prindër për dore të lumtur
Në kopsht vijnë në çdo mëngjes.


Xixëllonja

Xixëllonjat fiken
Porsa të lind djelli
Edhe gjatë dite janë t'bukura
Në tokë kur bijnë nga qielli

Fshihen nën pemë
Në tokë, gjethe e barë
Gëzohen prapë kur vije nata
Bëjnë shkëlqim prapë ato dritëbardhë

Enzo 

Nuk e di nga te ja filloj 
Të shkruaj per ty nipi im 
Ku qdo fjal qe do ta dedikoj 
Rrjedh prej shpirtit tim.

Te dua me ter qenjen time 
Te dua me ter ndjenjat e mia 
E ter zemra ime 
Thot Enzo ty te falet ter dashuria.

Dashuria e trupit tim 
Qdo qast ne qdo koh 
Ti je engjulli im
Nip i dashur mos harro.

Sonntag, 18. Februar 2018

Teuta Kadriu - vjersha për fëmijë

Teuta KADRIU
FLAMURI

Kemi një flamur,
Me shqipen në mes,
I kuq gjaku i dëshmorëve,
Që u derdh çdoherë!

Lum si ti shqiponjë,
Që rri në flamur,
Që prinë nëpër festa,
Prinë edhe ne luftë.

Me këtë flamur luftuan,
Gjithë trimat me radhë,
Me këtë do të bëjmë,
Bashkimin kombëtar!


LOJËS IA FAL BUZËQESHJET

Lojës i fal ngapak dashuri,
Prindërit t'i duam përgjithmonë!

Lojës i fal rreze dielli,
Rrugën e gëzimeve t'na e ndricojnë!

Lojës ia fal buzëqeshjet, 

Fëmijëri e lumtur të na shkoj!


JANARI FITON GARËN

Dimri i bardhë këtë vit
Po bënte mrekulli,
Sjell Vendim të prerë 
T’i vlerësoj muajt e tij.

Nuk kaloj shumë kohë
Dhe shkruan në fletore:
- Do t’i testoj muajt
Si në orë mësimore!

Kishte ngritur pastaj
Një juri me përvojë,
Ta vlerësoj me vëmendje 
Çmimi kujt do t’i takoj.

Krekoset dhjetori
Mustaqet me borë:
- Unë do sjell të ftohtin, 
Deri natën vonë!

Ngritet në këmbë shkurti
Pak më dredharak,
Shpejt ndërhynë janari:
- Rritu edhe pak!

Jam unë i pari,
Muaj i ftohtë dhe trim,
Gjithmonë me mua
Fillon i mbarë një vit!

Dhe shkurt tekanjozi
Plot mllef e mëri,
Që ta dëshmoj forcën,
Ngrinë mal e vërri.

Ç’të bënte dimri,
Vallë, si t’i notonte,
Nga tre muajt e tij
Kush dhjetën meritonte?

Me shumë mund juria,
Nga bora dhe akulli
Fitues të kësaj stine
Njëzëri shpall janarin!


BREDHI I VITIT TË RI

Qajnë bredhat në male
Derdhin lotët si shi,
Janë trishtuar shumë:
- Erdhi Viti i Ri!

Kanë hall t'madh sa bjeshka,
- Kujt t'i ankohemi vallë? 
Kaq vite u rritëm,
T’na presin për një natë?

Babadimri mjekërbardhë
Zbret në fusha e bregore,
Të gjithë bredhat e bjeshkës
I qeras me akullore!

- Mos keni frikë këtej në male,
Festoni të lirë që nga kjo ditë! 
Punëtorët e vyer të qytetit

Bëjnë bredha në fabrikë


POEZI NGATRRESTARE

Nisemi për në shkollë
Bashkë me shokët e klasës,
Duke biseduar gjatë
Për mësimet e radhës.

Fillon orën e parë mësuesja,
Kishim gjuhë amtare,
Mua më vajti mendja
Të dal për dritare!

Nuk kisha bërë detyrat
Që kishim për këtë orë,
Gjatë pushimit të javës
Libër s’preka me dorë!

Edhe në orën e radhës,
Kishim matematikë,
Mësuesja na përcillte,
Kush nga ora do t’ikë!

Kurreshtare për lëshimet
E klasës sonë përtace,
Mësuesja na këshilloi,
Kësaj pune si t’i gjendet ilaçi!

Me të mbaruar ora,
Njëzëri u zotuam tok:
- Mësimeve do t’ua japim hakun!
Detyrat s’i harrojmë dot!

Ndonëse kjo poezi na doli 
Paksa ngatrrestare,
Na ndihmoi gjithë klasën

Ta shpëtojmë këtë dritare!