Dienstag, 27. Februar 2018


    Rizah Sheqiri

    NJË LIBËR, NJË PËRVEJTOR
    DHE SHUMË KUJTIME…

    Një shkrim, në shenjë falenderimi, për të gjithë ata që me respektin, mirësinë, miqësinë, bujarinë dhe mikëpritjen e tyre ma begatuan jetën me shumë kujtime të këndëshme dhe të paharruara.
    ( Rizah Sheqiri)
    ...

    "Kujt i buzëqeshin lulet" një libër imi për fëmijë i botuar nga "Toena" në Tiranë tash e 20 vjet më parë.
    Po... Ky libër i botuar 20 vjet më parë... më solli ndërmend se edhe botimi i një libri si ky mund të quhet përvjetor shumë i rëndësishëm ... Përvjetor i cili qoftë edhe për asgjë tjetër shumë i rëndësishëm për mua për faktin se më solli ndërmend shumë kujtime...


    20 vjet më parë, më 1998, doli nga shtypi në Tiranë libri im me poezi për fëmijë "Kujt i buzëqeshin lulet" botuar nga Shtëpa Botuese "Toena". Me të ndjerët; Odhise Grillon redaktor dhe Gani Xhafollin recensent.
    Kopertina është realizuar nga unë, ndërsa vajza në foto është Yllka kur ka qenë vetëm 4,5 vjet. Një foto e bërë nga unë në qytetin jugor të Suedisë, në Ystad, 5-6 vite para se të botohej libri.


    Miqë të mi, dua ta ndaj me ju disa kujtime nga kjo kohë, por në fillim po ju them vetëm edhe një fakt; sot krejt rastësisht e mora në dorë këtë libër i cili më kujtoi para së gjithash një mik timin, të madhin e lerave shqipe për fëmijë z. Odhise Grillon, i cili gjatë një jave sa qëndruam atje më mori edhe në shtëpinë e tij.
    Pra, ky libër i imi, sot ma solli në kujtesë të ndjerin Odhise Grillon, bisedat e shumta për letërsinë për fëmijë, për shkrimtarë e për krijues e për libra, por është e pa harruar në kujtesën time edhe mikëpritja e tij, bujaria e një njeriu me zemër të madhe, dashamirësia dhe respekti që tregoi ndaj meje dhe ndaj kolegëve të mi nga Suedia. Ky libër ma solli në kujtesë edhe takimin tonë të parë me të në Tiranë Ai ishte takimi ynë iparë , por t'i them se me Odhisen njihesha që nga bankat e shkollës kur kisha lexuar poemat e tij për fëmijë, ato libra bqë me paratë e kursyera i bleja me dashuri tek Xha Limani para Teatrit, ato libra për të cilat kisha bërë edhe ndojnë recension tek "Rilindja për fëmijë" të cilën e drejtonte poashtu një mik i cmuar e shkrimtar i madh Ymer Shkreli. Nga migrimi im në Suedi unë kisha mbajtur edhe kontakte të rregullta bashkëpunimi e letërkëmbimi me Odhisenë… Eh... Ky libër më rikujtoi edhe të ndjerin Gani Xhafolli që ishte recensent i librit. Por më kujtoj edhe mikpritjen e bujarinë e madhe të Familjes së respektuar e të dashur Toci (Fatmirit dhe Irenës) të cilët ishin bërë shtëpia jonë e dytë me përkrahjen dhe me mikpritjen e treguar ndaj nesh nga Suedia... janë të paharruara edhe takimet me miq e dashamirë të letrave në Tiranë të cilët i njihnim por vetëm përmes veprave të tyre. Gjatë kësaj Kohe vizituam edhe lidhjen e shkrimtarëve Takuma Xh.Spahiun, D. Agollin e shumë të tjerë... Pastaj Institutin e Historisë dhe atje e takuam Marenglen Verlin. Në Tiranë takuam dhe u njohëm e u bëm miqë të pandarë edhe me shumë krijues e shkrimtar si Dr.Gjevat Lloshin, të ndjerin Riza Lahin, e shumë e shumë të tjerë... Më kujtohet edhe pjesëmarrja jonë në një demostratë për Kosovën në sheshin Skenderbeu... takimi në redaksinë e Rilindjes në Tiranë me miqët tonë Ramadan Musliun e Skënder Zogajn... E shumë e shumë takime e aktivitete tjera kulturore e letrare... Të dashur miq e shuihni edhe nga ky shkrim se sikur paskam pasur nevojë shpirtrore të ulem dhe t'i shkruaj e t'i ndaj me ju këto kujtime...
    Po. Sikur është e thënë dhe e shkruar që librat , qoftë edhe ata për fëmijë si ky libri im, edhe me lindjen e tyre e ringjallin për ta ruajtur kujtesën… Kujtesën që vitet përherë kërcnohen ta mbulojnë me pluhurin e harresës…
    Krejt rastësisht e pashë edhe vitin e botimit 1998 të këtij libri. Edhe unë u shtanga nga habia: 20 vjet më parë!!! S'e besova dhe nuk desha as ta besoj se që nga atëherë ka ikur kaq shumë kohë, por... Ne po p ......,
    s'ma zuri goja këtë fjalë prandej po them që ne po ripërtihemi e vitet po kalojnë... Miku im Ramadan Reshitaj me komentimin tij më rikujtoi edhe një moment shumë të rëndësishëm interesant nga qëndrimi ynë në Tiranë në vitin 1998 dhe pikërisht ditën kur doli nga shtypi ky libër i imi. 
    Falemnderit Miku im Ramadan Reshitaj për komentimin dhe fjalët tuaja në facebook!...
    Po miku Ramadan, është e vërtetë që atje ishim bashkë edhe me Dr M.Shatrin dhe me Dr. H.Abazin. Dhe për më tepër, më kujtohet, ishim bashkë edhe në Akademinë e Shkencave të Shqipërisë, ku folëm për Librin "Kosova në Luftën e dytë botërore" të mikut tonë të respektuar e të dashur Dr. M Shatrit. Pikërisht në promovimin që Dr. Shatrit dhe librit të tij iu bë atje... Për librin në evendimentin organizuar në Akademi folëm edhe unë që kisha shkruar pasthënjen e librit të Dr. Shatrit, foli edhe miku ynë H.Abazi, folën edhe shumë emra nga më eminentët nga Akademia e Shqipërisë. Akademia e Shkencave të Shqipërisë ishte edhe organizatore e këtij promovimi madhështor që iu bë mikut tonë M. Shatri dhe librit të tij. Nder që iu bë jo vetëm atij por edhe neve edhe gjithë Kosovës...
    Po,po. Bashkë ishim edhe në takimin tonë me të ndjerin Odhise Grillon e bashkë me ne ishin edhe shumë miqë të tjerë e personalitete të shquara të kulturës e të letërsisë kur Odhise nxori nga canta e tij edhe një kopertinë të këtij libri që e kishte marrë në shtypshkronjë të ma bëj si dhuratë të befasisë sepse unë ende nuk dija asgjë për botimin e librit. U gëzova e u befasova shumë.
    U gëzova unë e u gëzuam të gjithë bashkë.
    Ishte befasi e këndëshme për mua për Juve po edhe për gjithë miqtë tanë. 
    Kam përshtypje se ishte kohë tjetër ajo kohë...
    Nëse për asgjë tjetër ne ju gëzoheshim shumë më shumë sukseseve dhe të arriturave të miqëve... dhe sa për ta ilustruar këtë shkaku që ishim në Tiranë ishte i tillë. I gëzoheshim shumë promovimnit të librit të një mikut tonë nga Suedia…
    Ishim të gëzuar shumë për sukseset e njëri-tjetrit, e poashtu ishim edhe shumë krenar me të arriturat dhe me sukseset e njëri-tjetrit. Gjë që duhet ta ruajmë ta forcojmë e ta përcjellim tek pasardhësit tanë edhe më shumë...

    Uddevalla, 6.2.2018

    Rizah Sheqiri



Donnerstag, 22. Februar 2018

Ymrije Beqiri vjersha për fëmijë

Ymrije Beqiri
Për ty baba 

Kur isha e vogël ti në prehër më mbaje,
T’u hidhja në përqafim e sytë nga unë si ndaje. 
Në vend të vajzës ti më quaje djalë,
Babë, të ëmbla ishin ku mi thoje ato fjalë!

E unë si e vogël të përqafoja pa mbarim,
E s’heshtja aspak përmallohesha me atë gëzim. 
Sa e lumtur jam baba kur ta dëgjoj atë zë
Një ditë që s’të shohë vendi askund s’më nxë. 

Unë ty babai im çdo herë të mbaj në zemër,
Sa e lumtur ndihem kur më thërret në emër.
Askund në botë emër më të bukur nuk ka,
Sesa kur të thërras ty në emër – BABA.


Qyteti im

Në atë lagje, në atë qytet,
Këtu jetoj unë me gëzim,
Edhe jeta këtu është më ndryshe,
Në Vushtrri, në qytetin tim!


Kopshti i fëmijëve

Aromë lulesh të bukura,
Vije n ‘kopsht për mrekulli,
Si xixëllonja vere lozin,
Si engjëj ata fëmijë.

Sa mbledhin lule,
E ca lozin me lodra,
Zemra t ‘gëzohet kur t’i sheh,
Të gjithë si vëllezër dhe motra.

Të buzëqeshur e të gëzuar,
Ecin pa përtesë,
Me prindër për dore të lumtur
Në kopsht vijnë në çdo mëngjes.


Xixëllonja

Xixëllonjat fiken
Porsa të lind djelli
Edhe gjatë dite janë t'bukura
Në tokë kur bijnë nga qielli

Fshihen nën pemë
Në tokë, gjethe e barë
Gëzohen prapë kur vije nata
Bëjnë shkëlqim prapë ato dritëbardhë

Enzo 

Nuk e di nga te ja filloj 
Të shkruaj per ty nipi im 
Ku qdo fjal qe do ta dedikoj 
Rrjedh prej shpirtit tim.

Te dua me ter qenjen time 
Te dua me ter ndjenjat e mia 
E ter zemra ime 
Thot Enzo ty te falet ter dashuria.

Dashuria e trupit tim 
Qdo qast ne qdo koh 
Ti je engjulli im
Nip i dashur mos harro.

Sonntag, 18. Februar 2018

Teuta Kadriu - vjersha për fëmijë

Teuta KADRIU
FLAMURI

Kemi një flamur,
Me shqipen në mes,
I kuq gjaku i dëshmorëve,
Që u derdh çdoherë!

Lum si ti shqiponjë,
Që rri në flamur,
Që prinë nëpër festa,
Prinë edhe ne luftë.

Me këtë flamur luftuan,
Gjithë trimat me radhë,
Me këtë do të bëjmë,
Bashkimin kombëtar!


LOJËS IA FAL BUZËQESHJET

Lojës i fal ngapak dashuri,
Prindërit t'i duam përgjithmonë!

Lojës i fal rreze dielli,
Rrugën e gëzimeve t'na e ndricojnë!

Lojës ia fal buzëqeshjet, 

Fëmijëri e lumtur të na shkoj!


JANARI FITON GARËN

Dimri i bardhë këtë vit
Po bënte mrekulli,
Sjell Vendim të prerë 
T’i vlerësoj muajt e tij.

Nuk kaloj shumë kohë
Dhe shkruan në fletore:
- Do t’i testoj muajt
Si në orë mësimore!

Kishte ngritur pastaj
Një juri me përvojë,
Ta vlerësoj me vëmendje 
Çmimi kujt do t’i takoj.

Krekoset dhjetori
Mustaqet me borë:
- Unë do sjell të ftohtin, 
Deri natën vonë!

Ngritet në këmbë shkurti
Pak më dredharak,
Shpejt ndërhynë janari:
- Rritu edhe pak!

Jam unë i pari,
Muaj i ftohtë dhe trim,
Gjithmonë me mua
Fillon i mbarë një vit!

Dhe shkurt tekanjozi
Plot mllef e mëri,
Që ta dëshmoj forcën,
Ngrinë mal e vërri.

Ç’të bënte dimri,
Vallë, si t’i notonte,
Nga tre muajt e tij
Kush dhjetën meritonte?

Me shumë mund juria,
Nga bora dhe akulli
Fitues të kësaj stine
Njëzëri shpall janarin!


BREDHI I VITIT TË RI

Qajnë bredhat në male
Derdhin lotët si shi,
Janë trishtuar shumë:
- Erdhi Viti i Ri!

Kanë hall t'madh sa bjeshka,
- Kujt t'i ankohemi vallë? 
Kaq vite u rritëm,
T’na presin për një natë?

Babadimri mjekërbardhë
Zbret në fusha e bregore,
Të gjithë bredhat e bjeshkës
I qeras me akullore!

- Mos keni frikë këtej në male,
Festoni të lirë që nga kjo ditë! 
Punëtorët e vyer të qytetit

Bëjnë bredha në fabrikë


POEZI NGATRRESTARE

Nisemi për në shkollë
Bashkë me shokët e klasës,
Duke biseduar gjatë
Për mësimet e radhës.

Fillon orën e parë mësuesja,
Kishim gjuhë amtare,
Mua më vajti mendja
Të dal për dritare!

Nuk kisha bërë detyrat
Që kishim për këtë orë,
Gjatë pushimit të javës
Libër s’preka me dorë!

Edhe në orën e radhës,
Kishim matematikë,
Mësuesja na përcillte,
Kush nga ora do t’ikë!

Kurreshtare për lëshimet
E klasës sonë përtace,
Mësuesja na këshilloi,
Kësaj pune si t’i gjendet ilaçi!

Me të mbaruar ora,
Njëzëri u zotuam tok:
- Mësimeve do t’ua japim hakun!
Detyrat s’i harrojmë dot!

Ndonëse kjo poezi na doli 
Paksa ngatrrestare,
Na ndihmoi gjithë klasën

Ta shpëtojmë këtë dritare!

Mittwoch, 17. Januar 2018

Rizah Sheqiri - Kryeredaktor i Revistës "Bukureza"


Të dashur fëmijë

mirë se erdhët në në Revistën "Bukureza"

dhe në "Radio Liria" - Emisionin "Fëmijët e Lirisë"!


Rizah Sheqiri,  kryeredaktor


Freitag, 27. Oktober 2017

Vogëlushja poete - Sibora Huda

Sibora Huda
Sibora Huda u lind me 08.12.2007 në Tiranë. 
Është nëxënëse e klasës së katërt në shkollën “Ali Demi”, Tiranë.
Gjate tre viteve të para në shkollë ka arritur rezultate të shkëlqyera dhe është vlerësuar me Fletë-Lavdërimi.

Botimet:

Në moshën 8-vjeçare boton librin  e parë “Ditari im” me 60 poezi, Maj 2016.
Në moshën 9- vjeçare boton librin e dytë me poezi "La dolce voce" "Zëri i ëmbël" shqip- italisht përkthyer nga Luljeta Dino dhe Prof. Dr. Klara Kodra, Maj 2017.
Në moshën 9- vjeçare boton përsëri librin e tretë “Ky shi”me 150 poezi, Shtator 2017.

Vlerësimet:

Vlerësuar në Konkursin “Fjala Poetike 2017” me çmimin promovues  “Për Krijimin Poetik më Mbreslënës” , në Tiranë Shkurt 2017.
Vlerësuar me Çmimin e Dytë në Seksionin e poezisë në konkursin Ndërkombëtar e zhvilluar në Torre Melissa (Crotone) Itali për poezinë dhe Kinematografinë, me 7 Maj 2017.
Vlerësuar me Çmimin e Mirënjohjes nga Shoaqata e Shkrimtarëve të Pejës me 8 Korrik 2017 në Kosovë
Vlerësuar me Çmimin e Tretē nga Shoqata e Shkrimtarëve të Suedisë  në Pejë me 8 Korrik 2017, Kosovë
Vlerësuar nga Klubi i shkrimtarëve dhe artistëve “Drita” në Konkursin “Pranvera Letrare” “Fjala poetike, 2017” me Çmimi i së Ardhmes në Gusht 2017, Tiranë.
Vlerësuar me Çertifikatë mirënjohje me Çmimin Inkurajues në Konkursin Poetik Ndërkombëtar nga Klubi letrar “Podguri” Istog, Kosovë në Shtator 2017
- Vleresuar me Cmimin e Trete ne Konkursin Nderkombetar per poezine ne Itali.






Ndonjëherë,Sikur…

Ndonjëherë,sikur …
Janë fjalët që na shtojnë dëshirat,
Ndonjëherë,sikur …
Fjalë që na rrethojnë,
Këto zemra dinë veç këtë gjuhë ,
Na lejoni ti themi këto fjalë,
Jemi fëmijë kemi ëndrra,
kemi dëshira!


Fleta e grisur

Do të vijë një ditë
Që trishtimi do të pushtojë nga një fletë e grisur.

Zbehtësia në fytyrë do të mbulojë
Diçka në mëndje të thotë – do ta bëj!

Zemra po të gulçon
Frika të ka pushtuar dhe bën një gabim të madh
Sinqeriteti yt sot po tronditet.

Çirrma e egër e fletës po dëgjohet
Në dorë e bën të rrudhoset
Me ngadalë e hedh tutje

Barbarisht në shpirt të rreh diçka
Vazhdon e duron
Me buzëqeshje gënjeshtre, zemra rreh me forcë
Gënjeshtrën dot nuk e tregon.

Kur shpalosma e fletores dëgjohet
Me ankth kryqëzon gishtat.
Me pendesë në zemër
Për atë fletë të grisur.

Zëri yt i ulët
I dridhur
Shoqërohet me pika loti
Që rrëshqasin nëpër faqe.
Ti tani e di
Mërzitja mund të të vijë nga një fletë e grisur.


 Emigranti

Endesh me duar në xhepa,
Nëpër rrugët botës
E një pyetje të vjen në mendje
Ku do përfundoj ?
A thua një jetë e re po më pret
në fund të asaj ure të artë ?
Por ti ende se di ,
Pret  një përgjigjje 
Një shenjë. 

Diçka të ndalon,
Të tërheq me butësi
Një mur të tejdukshëm të krijon,
Do të ta ndaloj atë jetë të bukur
Atë jetë të bukur që ti po ëndërron. 

Por ti nuk rresht së kërkuari ,
Një dritë të tërheq me butësi
Të zgjat duart,
Të vazhdosh rrugën
Atë jetë të bukur,
Atë jetë të re
Atë jetë që po kërkon ti.


Dita e parë e shkollës

Në zemër sot ndjej hare
Për këtë ditë të bukur
Për ketë ditë të veçantë
E veçantë për të gjithë ne.

Erdhi koha të dal
Me çantën mbi krah
Atë çantë plot kujtime
Që më ka shoqëruar në lot dhe gëzime.

Me lule në duar
Afrohem në oborr
Oborri sot ka ndryshuar
Zhurma e fëmijeve e ka pushtuar.

Ulem në bankën që gjithnjë kam pëlqyer
Ulem aty duke shfletuar
Hap ate dritare diturie
Sot  nis udhën që kam dëshiruar.

Kjo është udha me shokët e mi
Nga këtu do fitojmë dituri
Të gëzuar e pritëm këtë ditë
Jemi rritur dhe një vit.

Këtë e shohim në sytë e mësueses tonë
Që me shikimin e sajë ditën na e ndriçon
Sot ajo është e gëzuar
Duart me lule ja kemi mbuluar.


Mikesha të vërteta

Të kam mikeshë
Që natën ma shkëlqën,
Sa herë të dërgoj letër
Menjëherë përgjigjen ma kthen.

Çdo mbrëmje mikesha ime
Një letër do të shkruaj,
Të flasim për shoqet e reja
Se si shoqërinë me to unë të ruaj.

Për diten që shkoi
Çdo natë do bisedojmë,
Fletët e ditarit
Çdo mbrëmje bashkë do i shfletojmë.

Çdo mbrëmje të buzëqesh,
Ti me ledhaton,
Dhe gjumin e ëmbël
Si nëna ime dhe ti ma uron.


Festa

Eja me mua  nëse do,
Dhe unë do ndjehem e plotësuar,
Nëse do të ta zgjas dorën, 
Atëherë thuaj thjesht një fjalë,
Thjesht Po !

Do ndriçojmë bashkë,
Do i japim ndriçim qiellit të natës,
Të bëjmë yjet sundimtar,
Fishekzjarret të hynë ne çdo shtëpi
Të bëjme që nata të bëhet sërish ditë

Eja me mua,
Të trokasim në çdo shtëpi duke falur gëzim,
Qoftë ajo derë ari a llamarinë,
Me fëmijë duke gëzuar a qarë,
Që çdo njeri të ndjehet si në përrallë. 



Pyetje që më mundojnë  

E  menduar pyes veten:
Peshku si noton e vallëzon në valën e detit ?
Në mund të ketë një gjuhë të komunikojë me peshqit e tjerë ?
Lepuri me ato putra të vogla  si mund të ecë aq shpejt ?
Me veshë aq të gjatë, thua i dëgjon fjalët e mia ?
Ç'mund të bëj që ëndrrat të bëhen të vërteta ?
A ka mbretëri mbi re ?
A ka shkallë që të çojnë në parajsë ?
Gjithçka që dëgjoj a është e vërtetë ?
Shumë pyetje po më mundojnë !
E gjeta,
pergjigjen do e mar nga libri mbret. 


Lypësi pa këmbë...

Këmbët e mia janë toka,
E të tuat...
Ato janë lluksi,
Ai që njeh vetëm mburrje.

Jam i fortë nga duart e mia,
Unë ngrohem nga dielli,
E ftohem nga era,
Ndërsa ti…
Ti ke ftohtë nga dielli.

Çapitem i vetëm mes heshtjes,
Rrethuar nga mure muskulozë,
Duke u ushqyer me dritën e hënës
E shuar etjen me yjet e vegjel.

Vetmia ish e vetmja që kisha,
Por dhe ajo iku,
Më la këtu,
Në shoqërinë e pikave të shiut.

Tashmë kam vetëm kërrcitmat e shiut 
Dhe avullin që më shoqëron,
Nuk kam njeri përrreth,
Veç bubullima më oshëtin në vesh. 

Nuk e duroj dot ngricën,
Atë që më ka pushtuar zemrën,
Nuk kam më fuqi,
Dua veç dritën e diellit...

Heshtjen e kam frikë,
Këtu nuk ka fener e as neon ,
Kam mbetur i vetëm,
Ku asgjë nuk ndriçon

Rrahjet e zemrës tashmë
Më mirë të më lenë të qetë.


Vetëm një gosti... 

Ah kjo ëndërr e imja,
Ta kisha qoftë një herë të vetme përpara,
Një Gosti,
Veten ta gjeja vërtetë  në mesin e tij.

E kam dritën e diellit nën qepalla,
Në beben e syrit ekziston drita,
Dielli më shkëlqen,
Por më shumë se ç'duhet.

Më lodhi vërshima e shiut,
Më lodhi hëna duke u fshehur prapa reve,
Pse nuk del o hënë me mendje të madhe,
Pse më le në kërkim  ??

Pse i kam të numëruara çapat e bukës ?
Pse hëna nuk rri me mua të më bëj pak shoqëri,
Të luajmë lojë tjetër,
Heshtjen ta flakim në vendin e tij.


Nuk jam ndryshe nga ju

Menjënanë nuk kam pse rri,
Pse mos të futem dhe unë në lojë,
Pse si top më pasoni heshtjen,
Kam lojën për zemër.

Mos më lini veçmas,
Nuk jam ndryshe nga ju,
Por mbase,
Kështu ju duket !

Mos humbni kohën  duke më përjashtuar,
Në lojë di të hy edhe vetë,
Por mbase dhe ta vjedh,
Kështu që bëj kujdes.

Do luaj me kukulla,
Me litar do hidhem,
Do luaj sa jam fëmijë,
Luaj dhe ti si një fëmijë,
E pavarur dhe e lirë. 

Nuk me bën xheloze shoqëria juaj,
Kam shoqet e mia dhe pa naze
Më duhet t'ua them,
Se ne, nuk jemi si ju !

Ju dini veç fjalë të mëdha,
Më mirë me ju nuk po përzihem,
Nuk dua tju ngjaj,
Se fjalët e mëdha unë dot nuk i mbaj.


Rikthim

Një rikthim,
Në kohën e shkuar,
Aty do të gjej gëzimin që jehon,
Ngrohtësinë e zjarrit të cigareve,
Aromën e kafese që e shoqëron.

Do gjej aty kujtimet,
Do të gjej një thesar të harruar,
Një gjë të çmuar,
Në atë thesar ari është gëzimi,
Në atë thesar ari është kujtimi. 

Ajo derë nuk është e qetê,
Ka zhurmë që më buçojnë në vesh,
Adrenalinë shpirtërore,
Është një arenë,
Një arenë me hare e shumë gazmore. 

Do të ketë një kthim prapa,
Një prekje do të çojë ndjesinë,
Do kthehem  tek prehëri jot,
Do digjem nga ky zjarr
Veç njëherë të ketë rikthim.

Ne ate oborr ku kalova femijerine.


Shkoi ora

Shkoi ora e pavetëdishme
Kush jam, nga vij 
Pyet në vonësi,
Nata jep përgjigjen. 

Shkoi ora
Akrepat vallëzojnë ende
Shpesh i kam zili,
Parreshtur mes tyre ka harmoni. 

Net e dit pa gjumë e pa dremit,
Sërish shkoi ora vonë
Siç vajti cigarja e shkrumbuar
Që dergjet pa jetë në tavllën nga hiri i ngurtësuar. 

Shkoi ora
Kërkoj për ty,
Po ti s'jeton aty,
Nuk di nga je e nga ke humbur. 

Si ora dhe ti
Humbët pavetëdishëm
Në vallëzimin nën hijet e natës
Me muzikën muzikantësh të veçantë. 

Në hijen e natës
Erdha për ju
Por jo, 
Një tjetër komplot mes meje dhe natës. 

Kurrë nuk hezitova për ty
Nuk u lodha kurrë
Por sot, shpresa vdiq
Humbja qesh pashpirt.


Mes shiut  (Kodi 33)
(Poezia për konkurim në Istog)

Luaj mes pikave të shiut,
Po, mos u habit,
Sa ekstravagante kjo jetë !!
Egoiste e pashpirt. 

Shikomë,
Të bie në sy gëzimi im fëminor ?!
Në ëndërr u bëra një me ty,
Ëndrra ish e gjatë,
E më pas ish një makth. 

U lodha,
Më shumë nga ç'e mendoja,
Nuk e di se kush e ka fajin ?!
Ti je i vetmi. 

Mendja e sytë më rrinë tek ti,
Endrrat e mia të jem si ti, vdiqën
Jetoj me makthin që nuk munda të jem ti,
Mos dysho për këtë.

Të shoh ty e të të lyp është puna ime,
Ndërsa mendja jote është kompjuterike,
Komandohet pa problem,
Por për timen nuk është e lehtë.

Mjafton kjo torturë.
Besomë,
Kam dhimbje pa fund,
Barra ka humbur tashmë toruan.

A e kalova këtë "provim" të vështirë,
A mundem të jem ti,
Ma thuaj tani se shumë kam duruar,

Të lutem ma jep motivin për të jetuar.

Dienstag, 6. Dezember 2016

Vjersha për fëmijë nga Demush Mehmeti

Demush MEHMETI

RINA E RINESI 

Rina e Rinesi
Ju më të ëmblit e mi,
Buzëqeshja fytyrës sime
Ngrohtësi zemre 
Pjellë nga trungu im
Mrekulli.

PËRSHËNDETJE RINA

Përshëndetje Rina 
Ty të kam dritë në shpirt
Kudo të më jesh
Të uroj për lumturi.

Po te pyt ty gjyshi
Zemër a je mirë
Ke mashumë buzëqeshje
Apo mrrola në fytyrë.

Rina tregoj gjyshit
Që të ka breg e dashuri 
Ëndrrat tu kan ndreq
Apo tu kan prish.

Gjyshi nuk te pytë
Ti kënd e don mëshumë
Uroj të jesh e lumtur
Ashtu si dua unë.

Ti princesha e gjyshit
Mbretresha e ëndrrav të mia
Si qielli kthjellët më je


MOS HARRO

Rina
Mos më harro
Më thirr.

Fol
Si e ke zakon
Pyet
Gjysh a je mirë
Çka po bënë
Çka po vyen?!

Pyt 
ku është nëna
Fol Rina
Ashtu si di ti.

Thuaj
Gjysh të dua shumë
Buzëqesh.

Lumturin ta dua
Ëmbëlsirë 
Më gëzon
Fort më lumturonë.


DO MË KUJTOSH

Përshëndetje e vogla gjyshit
E ëmbla Rina
Ecë qetë but me kujdes
Shkel but
Me shumë dhimbshur.

Kujdes...
Këto gjethe të rëna në tokë
Të freskëta kështu si ti 
Ishin një ditë.

Koha i fali i rriti e i thau
Dhe i këputi një ditë
Rina kjo mosha jote do ikë
Do vjenë pleqëria te ti
Atëherë 
Unë më nuk do jamë. 

Dua dhe besoj
Ti do më kujtosh me krenari

I VOGLI RINES

Flej i qet 
Flej
Ti i ëmbli gjyshit
I vogli Rines.

Flej
Lumi ti për vete
I lumi ti
Ende i vogële je 
E boll s'kupton.

Me ligësit e të rriturve
As të zezat e ditës
Që për çdo ditë 
Çdo të lumen ditë 
Vin e na shqetsojnëI 


I VOGËL JAM

I vogël jamë
Sherr nuk kam
Karrocën time e kamë 
Ngasës i saj jam.

Për vete e kam
Sa mirë e qoj
Në për dhom vrapoj
Lodhem e pushoj.

Sikur lodhet ajo
Unë kthehem e baj
I vogel jam
Sherrin nuk kam .

Kur të rritem si ju
Do të ndryshoj
Ndoshta
As kënd s'do e duroj.
E diel.


ME VIZITOI RINA

Një zë të ëmbël ndegjova
Ai zë engjulli në veshin tim ra
Tek puna me vizitoi Rina
Mbesa ime e dashur.

Gjysh o gjysh dëgjova zërin e saj
Shpejtë e ngrita kokën 
Fytyrën e buzqeshur ja pash
Nga ajo frymë dashurie .

Unë në tok desh rash
Më vrap erdhi e mëpërqafoj 
Mi kthjelloj dy syt 
Thellë në shpirtit më ka kënaq.

Mittwoch, 23. November 2016

Poezi për fëmijë nga Sheremet Prokshi

Sheremet PROKSHI

DIELLI

Nuk e di pse je hidhërue
Dielli ynë o rreze artë,
Na bën dritë që nga mëngjesi
Ndaj zbrit pak, mos rri aq lart!...

Të kërkoj pak ngrohtësi
Për mbesën dhe nipin tim,
Për ata që nisen hapin 
N’rrugë të shkollës për mësim.


ERA

Kur fryen era mbi shtëpi 
Rrotull sillet rreth oxhaku,
Tymi zjarrit kthehet prapa
Brenda odës ku rri plaku.

Fishkëllen nëpër kopshtije
Shtruar me gjethe palë-palë,
As pulat si lë të qeta
Ju hedh pluhur nën hambar.

Shpupurit flokët e mbesës
Kur del luan me trotinetë,
Ndërsa Lenti futet brenda
E kërkon një çaj të nxehtë.


ACARI

Sa fillon të ngrij acari 
Në degë zogjët i trazon,
Qielli lart e ndërron ngjyrën 
Re të bardha turbullon.

Dhe ti diell, o dielli ynë
Pse i fsheh rrezet e ngrohta?
Ende dimri pa arritur
Na merdhin me erna t’ftohta.


VIZATUESJA

Se ndal dorën vizatuesja
Me një laps herë me një tjetër,
Zemrën, zogun, lulen, diellin
Bashkë i bëri në një letër.

Sa shikonte vizatimin
Shkëlqyen rreze në dritare,
Prit i thanë se tash të sjellim
Të shtatë ngjyrat ylberiane!...
Sh. Prokshi, 19.11.2016


NËNTORI

Në fundjavë të çdo nëntori
Këngë e valle nuk pushojnë,
Disa luajnë lojna skenike
Disa ëmbël recitojnë.

Kuq e zi do veshet festa
Me flamurin kombëtar,
Mbushim zemrat ngjyra jete 
Për Ademin legjendar.


KËRKESA

Dje Erëza bëri kërkesë
Të na jap dielli ngrohtësi,
Dhe shikoni, sot plot rreze
Falë për ne, për ju fëmijë.

Të hareshëm ngriten zogjët
I lajnë flatrat në burim,
Nuk mërdhin as dallendyshja
Që është nisur për shtegtim.

Do të vi, thot e merzitur
Me qindra shoqe të tjera,
Veç na duhen disa muaj
Sa ti hap bulëzat pranvera.

20.11.2016

LISA QINDVJEÇARË

Ka kohë janë prerë 
Lisat qindvjeçarë,
I nxorren me cung
Ata rrënjëdalë.

Aty vinin trimat
Trojesh arbërore
Me fjalë i qendisnin
Shpresat për fitore.

Aty ndeznin zjarre
Aty piqnin kafe,
Aty mblidhnin krushq
Për ahengje dasme.

Ngritej lart aroma
Nga dhjetra filxhana
Disa me dy vija
Disa laramana...

E krahë merrte syri
Qiellit të paprekur
Moshës fëmijërore
Ëndërres së fjetur.


NGATËRRESA

Me trung ngatërrohej
Shpesh një çukapik
Degët ia çukiste
Si t’ishte armik.

Po kur hynte brenda
Bazen ta zgjëronte,
E kishte më ngushtë
Me sqep të qellonte.

Dilte lakuriq
Si djall i tronditur,
Ikte përtej bjeshke
Mplakjen duke pritur.

23.11.2016